03.12.2016 Konferencja - "Autonomia dziecka"

3 grudnia podczas konferencji rozważaliśmy temat "autonomii dziecka" w oparciu o fragment Pisma Świętego, Ewangelii wg Św. Łukasza 2 41-52. Poniżej rozważany fragment1:

41 Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. 42 Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. 43 Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. 44 Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. 45 Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go.
46 Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. 47 Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. 48 Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie». 49 Lecz On im odpowiedział: «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» 50 Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. 51 Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. 52 Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi.

Na podstawie powyższego fragmentu Pisma Świętego oraz własnych doświadczeń, podejmujemy temat autonomi dotyczącej ludzkiej wolności, będcej ważnym elementem tożasamości człowieka. Przyglądamy się "momentom kryzysowym", w których autonomia dziecka, czyli chęć decydowania o samym sobie, ściera się z wyrażaniem miłości przez rodziców. Spór między dzieckiem a rodzicem o samostanowienie odbywa się na różncyh etapach rozwoju. Dzięki Wspólnocie, którą stanowią rodziny z różnym "stażem", mające dzieci na różnym etapie wychowania, możemy się wspierać i dzielić doświadczeniami. Rozważając fragment Pisma Świętego, mówiący o dwunastoletnim Jezusie w świątyni, przypominamy sobie własne doświadczenia z dzieciństwa oraz uświadamiamy sobie, że nierzadko chcąc bądź nie, jesteśmy wierną kopią swoich własnych rodziców. Dzięki tym refleksjom możemy zobaczyć jak sami byliśmy traktowani , jak chcieliśmy decydować o swoim życiu oraz przenieść te odczucia na własne dzieci i zastanowić się, czy na pewno dobrze postępujemy jako rodzice. 

Zapraszam do wysłuchania całości nauki  wygłoszonej przez o. Wojciecha (poniższy link do youtube):

1fragment za http://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=317&werset=21#W21